تبلیغات
[دانشگاه آزاد اسلامی مینودشت]
جمعه 30 بهمن 1388

آخرالزمان از دیدگاه ایرانیان باستان

   نوشته شده توسط: بهشاد کاظمی    نوع مطلب :دانستنیها ،

بی گمان ایرانیان پیش از هر قوم دیگری پایان جهان را با درگیری و جنگ خدای نیکی و خدای بدی پیش بینی کرده اند. هرچند که این درگیری و جنگ در متون گوناگون ناهمگون بیان شده است اما چند و چون آن در اوستا و متون پسین تر یکی است.

برای مشاهده متن بر روی ادامه مطلب کلیک کنید


آن زمان که پایان جهان نزدیک شود اهریمن برای تباه کردن آفریدگان اهورامزدا ناخوشی و مرگ می آفریند. آنگاه پیامبری از نطفه ی زرتشت به دنیا خواهد آمد که گوشیانت یا سوشیانت ( همون امام زمان ) نام خواهد گرفت و آخرین پیامبر ایرانیان خواهد بود.
هم زمان با این تولد خورشید خواهد گرفت و تاریکی زمین را در خود فرو می برد و یک زمستان بسیار سرد جهان را فرا می گیرد. این بلاها 3 سال طول میکشد. در پایان این 3 سال گوشیانت به روی اهریمن می جهد تا به هلاکش رساند. اهریمن سپاه شیطانی خود را به یاری می خواند. از سویی دیگر اهورامزدا به یاری پیامبر خود می شتابد و هر دو با هم اهریمن و سپاهش را می شکنند و به پرتگاهی می افکنند که همه در آن تباه می شوند. ( یعنی جهنم )
از آن پس در جهانی که از فروزش آتش شکوهمند شده است نژادی تازه از آدمیان سر بر می آورد که تا آن زمان چشم به راه این جنگ پایان بخش بوده اند. این نژاد نو جهان را زیر فرمانروایی جاویدان اهورامزدا خواهند انباشت رستگار خواهند شد
برخی از متون اسطوره ای ایرانی درازی عمر جهان را دوازده هزار سال گفته اند. در سراسر این دوازده هزار سال جان های( یا روح ) مردم نیک و پرهیزگار که توانسته اند از پل چین ود ( همون پل صراط که در قرآن هم اسمش آمده است ) بگذرند چشم به راه آن روز بوده اند که به بدن خود باز گردند و دوباره زندگی کنند. اما بدکاران که نتوانسته اند از پل بگذرند به شکنجه ی دوزخ گرفتار می مانند.
شکست و نابودی اهریمن این جان های ناپاک را از شکنجه ی دوزخ رهایی خواهد داد تا آنها نیز سرانجام به شادی برسند پس در اسطوره های ایرانی دوزخ یک شکنجه گاه موقت ( یک برزخ ) است که جان های ناپاک امید دارند که روزی از آن رهایی یابند.
داوری اهورامزدا درباره ی جان های آدمیان زمانی روی خواهد داد که او نیز به یاری گوشیانت اهریمن و سپاه دیوهای او را شکست داده باشد. پیش از داوری* رستاخیز و بلند شدن مردگان و جان ها خواهد بود تا همه ی آنها در برابر اهورامزدا گرد آیند. آن وقت است که مردگان در هر جا که باشند سر از گور برمی دارند و گرد هم می آیند.
نخستین کسی که بر میخیزد کیومرث است ( که به روایت اسطوره های ایرانی نخستین آفریده ی اهورامزدا است ) و تا نیمه شب همه مردگان برمی خیزند. سپیده دم نیروی جنبش به تن آنها باز میگردد و هنگام نیمروز همه در پیشگاه اهورامزدا گرد می آیند و خویشان یکدیگر را باز میشناسند. آنگاه اهورامزدا همه را شمارش میکند تا بداند برای زندگانی آینده به چند کالبد نیاز دارد. هر کس با خود گناهی آورده بر پوست تنش نشانه میزنند و او را به دوزخ باز میگردانند تا سه شبانه روز شکنجه شود . این سه شبانه روز به این دوزخیان سخت تر از آن دوازده هزار سالی هست که در دوزخ گذرانیده اند زیرا هم تن آنها شکنجه میبیند و هم روحشان و آنها را و شکنجه شدنشان را همه به چشم میبینند. در میان نظاره کنندگان کسانی زبان به شکایت می گشایند که چرا گنهکاران باید این همه شکنجه ببینند؟
و گناهکاران نیز فریاد بر می آورند که ای اهورامزدای آفریدگار شکنجه ای که در آن دوازده هزار سال به ما داده شد به سختی شکنجه هایی که در این سه شبانه روز کشیده ایم نبوده است.
آنوقت است که اهورامزدا را دل به حال آنها می سوزد و به آنها رحم میکند و فرمان میدهد که شکنجه را بس کنند و آنها را می بخشد و فرمان میدهد که از دوزخ آزادشان کنند. اهریمن که دیگر نه لشکر دارد و نه جنگ افزار و نه هیچ چیز نابود می شود و دورانش به سر می آید.
درباره ی پایان جهان و رستاخیز مردگان و داوری پروردگار درباره ی مردگان و بهشت و دوزخ و دنیای پس از مرگ روایت های اسطوره ای یهودیان و مسیحیان فراوان و گوناگون است اما در همه ی آنها الگو و تم های بنیانی از آیین ایرانیان کهن گرفته شده است.

Add Me To Yahoo

i®oweb.com
.تمامی حقوق مطالب،برای مدیر وبلاگ محفوظ است، نقل و استفاده از آنها در سایت ها و نشریات تنها با ذكر منبع امکانپذیز میباشد دانشگاه آزاد اسلامی مینودشت ایمیل مدیر وبلاگ: mohandes_kocholo2008@yahoo.com